Snow Fall is veel meer dan een over-the-top multimediaal verhaal

Snow FallMultimediale digitale journalistieke producties à la Snow Fall en Firestorm worden populairder, maar  ze zijn duur om te maken, vaak niet actueel en helemaal niet zo goed in het vertellen van een verhaal, zo luidt de kritiek. Toch zit er een grote meerwaarde in verborgen.

In december publiceerde de New York Times (NYT) Snow Fall: een verhaal over een groep wintersporters die in een lawine terecht kwamen, verwerkt in een multimediale productie. Al scrollend wordt het verhaal dat je leest geïllustreerd met visualisaties, video’s, foto’s en slicke overgangseffecten. Het lezen van een verhaal wordt een immersive experience, een beleving.

De NYT ontving veel lof voor de productie en won er een Pullitzer mee. Het succes ondervindt navolging: The Guardian kwam met Firestorm, over bosbranden in Australie, Pitchfork pakte uit met een interactief stuk over Daft Punk, Zeit viert het honderdjarig bestaan van de Tour de France, in eigen land bouwde nrc.nl een eerbetoon aan voetballer Berry van Aerle en zo zijn er nog volop voorbeelden.

Toeters en bellen

Maar er is ook kritiek. Het maken van dit soort producties is duur en tijdrovend (aan Snow Fall werkte zestien man zes maanden lang) en daarom vaak niet actueel en onrealistisch als dagelijks of wekelijks artikel. De vele toeters en bellen zorgen ervoor dat de meeste Snow Falls totaal onleesbaar zijn op je smart-phone. Nrc.nl stelde zelf de vraag of dit niet slechts digitale uitsloverij was.

Daarnaast wil de focus op de vorm nog wel eens ten koste gaan van de inhoud, zo schreef Bobbie Johnson van MATTER deze week in een sterk stuk over de Snow Fall hype. Alle effectjes zijn leuk en aardig maar moeten uiteindelijk wel in dienst staan van het verhaal en dat is volgens Johnson nu vaak niet het geval:

Almost every example of snowfalling that I’ve seen in action puts reading second to the razzle-dazzle. Snowfall was a good story, but it felt as if getting you to read it was the story’s secondary ambition. When I did it, I was constantly interrupted or distracted. (…) I came away from it thinking “ooh, lovely design” — not “this story is amazing”.

Showcases

NRC's 'Berry'

NRC’s verhaal over voetballer Berry van Aerle

Het schiet z’n doel dus enigszins voorbij. Maar wat ik een beetje mis in alle beschouwingen die erover geschreven zijn is wat het maken van zo’n project betekent voor de organisaties zelf. Snow Fall, Firestorm en het Nederlandse ‘Berry’ zijn showcases: voorbeelden van wat er mogelijk is als je de oude krantenconventies laat vallen.

Het digitale tijdperk biedt ongekende nieuwe mogelijkheden om een verhaal te vertellen, maar de journalistiek is altijd vrij terughoudend geweest in het gebruik daarvan. Krantenwebsites waren lange tijd slechts verlengstukken van de papieren site en krantenapps zijn vaak niet meer dan veredelde pdf’jes.

Er kan veel meer dan dat. Een redactie die ook een Snow Fall wil maken wordt gedwongen om buiten de gebaande paden te treden. Ze moet verder denken dan het bestaande stramien van een snelle tekst en een stock-foto, wat op dit moment dominant is onder nieuwssites. Dat gedachte-experiment alleen al kan heel zinvol zijn.

Vergezicht

Daarnaast helpt het bij het creëren van draagvlak voor digitale ontwikkeling. Niet alleen naar buiten toe maar ook naar de eigen journalisten. Verandering, zeker in een groot bedrijf, is moeizaam en het uitzetten van een digitale strategie gaat niet over één nacht ijs. Oók bij The Guardian en de NYT zul je personeel vinden dat (zeer) kritisch is over de digitale activiteiten van de krant. Snowfall en Firestorm schetsen die mensen een vergezicht: ‘Kijk eens: dít is wat er kan op het internet’.

Deze producties laten zien dat verhalen online niet altijd kort en oppervlakkig hoeven te zijn en dat het internet manieren biedt om een verhaal te vertellen die op papier niet kunnen. Dat inspireert, ook de critici, en zo vergroot je de steun voor de digitale koers, zelfs als dit specifieke project nog niet perfect is.

Structurele verandering

Met dat draagvlak kun je vervolgens echte veranderingen bewerkstelligen. De Pullizter en de goede ontvangst heeft ervoor gezorgd dat de hoofdredacteur van de NYT vorige week een “Snowfaller in Chief” heeft benoemd die een nieuw digitaal magazine moet gaan leiden, geïnspireerd op Snow Fall. Zulke veranderingen in de structuur van een organisatie kunnen meer innovatie aanmoedigen: geen incidentele over-the-top multimediale productie, maar continue aandacht voor digitale ontwikkeling en de vele mogelijkheden van het internet. En bijvoorbeeld meer innige samenwerking met programmeurs en designers.

In mijn eigen onderzoek onder 48 Europese krantenuitgevers kwam ik tegen dat juist dat draagvlak op dit moment nogal eens ontbreekt en zo een grote belemmering kan vormen voor innovatie. Maar daarover later meer.

Lees meer:

– GigaOM heeft een mooie opsomming van “The good and the bad about Snow Fall”
– Lees een interview met de makers van Snow Fall
– Bekijk ook deze parodie van ‘De Bredase Gezinsbode‘ die laat zien dat het soms meer een gimmick dan een instrument is
– Bobbie Johnson maakte een lijstje met Snow Fall-achtige producties

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s